Απέναντι από μια άλλη ήπειρο, απέναντι από έναν διαφορετικό πολιτισμό και με φυσικό σύνορο την αεικίνητη αρμύρα δεν μπορεί παρά να σκεφτεί κανείς το μεγαλείο της διαφορετικότητας και το παράλογο της σύγκρουσης.Μια παραλία με σπασμένα και σκόρπια βράχια σε διαφορετικά μεγέθη και σχήματα, συνταιριασμένα αρμονικά και καταλαμβάνοντας το καθένα το δικό του μετερίζι μπορεί να αποτελέσει ένα κάποιο μονοπάτι.
Πόσο βαρετή θα ήταν άραγε αυτή η παραλία αν η λίθινη πλάκα ήταν ενιαία και ομοιόμορφη;
