Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Απουσίες.

Ο μικρός Αλέξανδρος είναι απών. Εγώ, εσύ, εμείς; Είμαστε παρόντες; Πολύ ή λίγο;
Για κοίταξε προσεκτικά το σώμα σου. Πρέπει να αισθάνεσαι ένα κάψιμο. Στο δικό σου αίμα στέκεσαι. Δεν μπορεί να μην κουβαλάς και συ μια πληγή από σφαίρα.
Εγώ κοιτώ τη δική μου πληγή. Πότε έγινε;
6 Δεκεμβρίου 2008...
πέρυσι...
πριν 10 χρόνια...
αύριο...
Οι πληγές και οι σφαίρες θα πολλαπλασιάζονται όσο επιμένουμε να ζούμε στο σύμπαν που ορίζει ο μικρόκοσμος του ατομικού μας συμφέροντος.
Το προσκλητήριο της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δε σηκώνει άλλους απόντες.

1 σχόλιο:

koptoraptou είπε...

Αυτές οι πληγές πρέπει να αφήνουν σημάδια. Δεν γίνεται αλλιώς. Αλλιώς το μυαλό ξεχνάει. Καλησπέρες.