Σπονδή στον Πολυβότη

20 Αυγούστου 2008. Νίσυρος. Μέσα στον ηφαιστειακό κρατήρα, πάνω στην κοιλιά του νισύριου γίγαντα.
Στην σκηνή ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Μαζί τους οι Γιώτης Κιουρτσόγλου, Βάσω Δημητρίου και Αλέξης Αποστολάκης.
Ο Σαββόπουλος φέρνει στο προσκήνιο τον πολιτικό, καταγγελτικό αλλά και ευαίσθητο, ερωτικό, παραμυθά εαυτό του, ο Παπακωνσταντίνου φωτίζει τις υπαρξιακές σπηλιές του καθενός.
Τριγύρω πράσινοι και κίτρινοι λόφοι πνιγμένοι στη μυρωδιά από το θειάφι. Ο αέρας στροβιλίζεται σε λευκά χωνιά μέσα στον κρατήρα. Το σκηνικό απόκοσμο, η ενέργεια κοσμική.
Ο παλμός και η αύρα της μουσικής, των ανθρώπων και του γίγαντα Πολυβότη συντονίζονται σε μια απαράμιλλη συγχορδία. Το φεγγάρι του Αυγούστου παρακολουθεί διακριτικά την αψεγάδιαστη και χωρίς συναλλαγές συνουσία. Μαγεία!


Η φωτογραφία ανήκει στον σκηνοθέτη και αγαπημένο φίλο Γιάννη Γαρεφαλάκη.

15 όνειρα

Πραγματοποιήθηκε η πρώτη ψηφιακή έκδοση του Artbomber με τίτλο "Το ομορφότερο όνειρο". Ευχαριστώ από καρδιάς για την ένταξη της δικής μου ιστορίας στο δυναμικό της έκδοσης καθώς και για την ανιδιοτελή παροχή βήματος για μια ελεύθερη έκφραση. Είναι σημαντικό. Καλή συνέχεια.
Τα 15 όνειρα θα τα βρείτε εδώ.

Τα 'χω παίξει!

Λακωνικό αλλά αναγκαίο...
ΤΑ 'ΧΩ ΠΑΙΞΕΙ!!!

Εθνικόν Κεφάλαιον

Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις ξεκινούν σε 2 μέρες. Υποψήφιοι γιατροί, δικηγόροι και πολιτικοί μηχανικοί (κατά κύριο λόγο). Όπερ σημαίνει ότι οι υπόλοιποι από μας πρέπει να είμαστε ή ασθενείς ή εγκληματίες. Δεδομένης αυτής της κατάστασης οι πολιτικοί μηχανικοί θα αναλάβουν το δημιουργικό έργο της ανέγερσης των νοσοκομείων και των φυλακών.

Happy birthday to me!

Γενέθλια σήμερα.
Κλείνω τα 34.
Μου εύχομαι μια ζωή που περνά και ΔΕΝ χάνεται!

Πρωτομαγιά

Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία!
Είναι ανεργία.
Είναι φτώχεια.
Είναι απανθρωπιά.
Είναι ασυδοσία.
Είναι εργατική και μορφωτική δουλεία.

Η Πρωτομαγιά είναι και η μέρα που συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης. Μιας φύσης που αντί να αναγεννάται πεθαίνει ανάμεσα σε ρύπους, σε μείωση των φυσικών πόρων και σε απάνθρωπες θερμοκρασίες.

40 χρόνια πριν ένας άλλος Μάης και μια άλλη Πρωτομαγιά έδινε ένα άλλο στίγμα. Ας φέρουμε λοιπόν στη ζωή μας ξανά την φαντασία και την ευαισθησία ώστε να χτίσουμε μια ζωή στην οποία θα λάμψει, όχι ο πλούσιος ή ο φτωχός, όχι ο λευκός ή ο μαύρος, όχι ο δυτικός ή ανατολίτης αλλά ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Το Πάσχα των αλλαγών

Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, περνάμε τη Μεγάλη Πέμπτη στην Αγία Τριάδα στο χωριό μου.
Θυμάμαι παλιότερα τον καλόγερο της εκκλησίας να στερεώνει τον Εσταυρωμένο σε ένα κομμάτι μάρμαρο, αρχαίο όσο η ανάγκη του ανθρώπου για θεό, τοποθετώντας σφήνες χτυπώντας τες με ένα σφυρί. Μέσα στο σκοτάδι, μόνο το φως των κεριών, "σήμερον κρεμάται επί ξύλου", ο υποβλητικός ήχος του σφυριού. Πριν από χρόνια το μάρμαρο αντικαταστάθηκε από μια καλογυαλισμένη ξύλινη βάση και το σφυρί χτυπάει μόνο στη μνήμη.
Φέτος ο παπά-Βαγγέλης, παλιός γεωργός, αξιολάτρευτος άνθρωπος και εφημέριος για χρόνια στην Αγία Τριάδα δεν λειτούργησε στην ακολουθία της Μεγάλης Πέμπτης. Ο αδυσώπητος χρόνος του στέρησε μεγάλο τμήμα από την όραση του.
Ο χρόνος περνάει και φέρνει μαζί του ανακατατάξεις, απαραίτητες για την πρόοδο και την εξέλιξη. Πολλές φορές μάλιστα πολυπόθητες. Κάποιες φορές όμως αυτές οι αλλαγές προκαλούν μια αναστροφή του βλέμματος προς το παρελθόν.
Φέτος συνέβησαν αρκετές αλλαγές και καινούργια πράγματα στη ζωή μου. Προβληματίστικα, πόνεσα και στήριξα ελπίδες και όνειρα.
Για να δούμε!